Oeko-Tex Standard 100

Oeko-Tex Standard 100 atau Standard Öko-Tex 100 (kadang-kadang dieja salah Oktex) adalah sistem ujian dan pensijilan bebas untuk produk tekstil dari semua peringkat pengeluaran (serat, benang, kain, produk akhir siap guna, termasuk aksesori) sepanjang rantaian nilai tekstil.

Label ‘Confidence in Textiles’ bagi Standard Oeko-Tex 100 yang berkaitan dengan produk (kain diuji untuk bahan berbahaya) disokong oleh pensijilan kemudahan pengeluaran mesra alam mengikut Standard Oeko-Tex 1000 dan oleh label produk Oeko-Tex Standard 100plus untuk produk yang diuji bagi bahan berbahaya daripada pengeluaran mesra alam.

Ia dibangunkan pada tahun 1992.

Organisasi

Standard global ini dikeluarkan oleh Persatuan Antarabangsa untuk Penyelidikan dan Pengujian dalam Bidang Ekologi Tekstil (Oeko-Tex) yang berpusat di Zurich (Switzerland). Ia kini merangkumi 15 institut ujian dan penyelidikan neutral di Eropah dan Jepun dengan pejabat hubungan di lebih daripada 60 negara di seluruh dunia. Katalog kriteria yang disatukan secara antarabangsa untuk ujian bahan berbahaya sentiasa diubah suai dan diperluas secara berkala.

Oeko-Tex Standard 100

Penjelasan

OEKO-TEX® Standard 100 adalah sistem ujian dan pensijilan bebas untuk bahan mentah tekstil, produk pertengahan dan akhir pada semua peringkat pengeluaran. Contoh item yang layak disijilkan: benang mentah dan yang telah diwarnai/diperiapkan, kain dan rajutan mentah serta yang telah diwarnai/diperbaiki, barangan siap (semua jenis pakaian, tekstil kegunaan isi rumah dan rumah tangga, linen katil, barangan kain lap, mainan tekstil dan lain-lain).

Kriteria

Ujian untuk bahan berbahaya termasuk:

bahan terlarang, bahan yang dikawal secara sah, bahan kimia yang diketahui berbahaya (tetapi tidak dikawal secara sah), serta parameter untuk penjagaan kesihatan. Secara keseluruhannya, keperluan ini jelas melebihi perundangan nasional yang sedia ada.

Ujian makmal dan kelas produk

Ujian OEKO-TEX® untuk bahan berbahaya sentiasa memberi tumpuan kepada penggunaan sebenar tekstil. Semakin intensif sentuhan kulit dengan produk, semakin ketat keperluan ekologi manusia yang perlu dipenuhi.

Oleh itu, terdapat empat kelas produk:

Kelas produk I: Barangan tekstil untuk bayi dan kanak-kanak sehingga umur 3 tahun (pakaian, mainan, cadar, barangan kain lap, dan lain-lain) Kelas produk II: Tekstil yang digunakan rapat dengan kulit (seluar dalam, cadar, baju-T, dan lain-lain) Kelas produk III: Tekstil yang digunakan jauh dari kulit (jaket, kot, dan lain-lain) Kelas produk IV: Bahan perabot (tirai, alas meja, bahan pelapik perabot dsb.) Pensijilan

Syarat pensijilan produk tekstil menurut OEKO-TEX® Standard 100 ialah bahawa semua komponen sesuatu barangan mesti mematuhi kriteria yang ditetapkan tanpa pengecualian – ini bermakna selain bahan luaran, termasuk juga benang jahit, lapisan dalam, cetakan dan sebagainya, serta aksesori bukan tekstil seperti butang, zip, rivet dan sebagainya.

Objektif

Oeko-Tex Standard 100 diperkenalkan oleh Institut Hohenstein dan Institut Ekologi, Teknologi dan Inovasi ÖTI (Wina/Austria) pada tahun 1992. Tujuannya adalah untuk menjadikan produk tekstil daripada pengeluaran konvensional yang telah menjalani ujian makmal bagi bahan berbahaya jelas kepada pengguna dengan menggunakan label (‘Confidence in Textiles’). Tekstil dengan label ini terbukti kekal di bawah nilai had yang ditetapkan bagi beberapa bahan berbahaya tertentu.

Pada masa yang sama, pengenalan piawaian ini telah mewujudkan sistem jaminan kualiti yang distandardkan secara global bagi pengeluar dan peruncit untuk mengambil kira pengurangan julat menegak pembuatan di kemudahan individu dalam industri tekstil dan pakaian serta untuk mengimbangi piawaian penilaian berbeza mengikut rantau bagi potensi risiko bahan berbahaya. Oleh itu, penggunaan sijil Oeko-Tex mendokumenkan pematuhan terhadap kualiti ekologi manusia ke peringkat pengeluaran seterusnya dan kepada pengguna akhir.

Prasyarat

Produk tekstil hanya boleh disahkan mengikut Piawaian Oeko-Tex 100 jika semua komponen mematuhi kriteria yang diperlukan – bagi pakaian, ini mungkin merangkumi bukan sahaja fabrik luaran tetapi juga benang, corak cetakan, butang/zip/butang tekan atau mana-mana bahagian aksesori lain. Lanjutan dan keperluan ujian Oeko-Tex bagi bahan berbahaya bergantung pada penggunaan produk tekstil yang dimaksudkan – semakin intensif sentuhan kulit, semakin ketat nilai had yang tidak boleh dilampaui. Terdapat empat kategori produk: 1. I – Barangan untuk bayi dan kanak-kanak (sehingga umur 36 bulan) 2. II – Barangan yang bersentuhan kulit secara langsung, berpanjangan atau pada kawasan luas 3. III – Tekstil tanpa atau dengan sedikit sentuhan kulit 4. IV – Bahan perabot (untuk tujuan hiasan)

Selepas ujian makmal yang berjaya dan menandatangani deklarasi kesesuaian, pengilang menerima sijil Oeko-Tex untuk produk mereka yang sah selama setahun. Selepas ujian ulangan, sijil sedia ada boleh dilanjutkan masing-masing untuk tempoh setahun.

Kriteria ujian

Kriteria ujian dan nilai had yang menjadi asas ujian Oeko-Tex untuk bahan berbahaya adalah mengikat di seluruh dunia dan diubah serta diperluas setiap tahun. Parameter ujian termasuk: 1. bahan yang diharamkan oleh undang-undang 2. bahan yang dikawal oleh undang-undang 3. bahan yang diketahui berbahaya kepada kesihatan yang belum lagi dikawal secara eksplisit oleh undang-undang 4. parameter untuk melindungi kesihatan

Produk tekstil diuji bagi contoh formaldehid, racun perosak, logam berat yang boleh diekstrak, pembawa organoklorida serta bahan pengawet seperti tetra dan pentaklorofenol. Tekstil tersebut juga diperiksa untuk amin MAK karsinogenik (dilarang secara undang-undang) daripada pewarna azo khas serta bahan pewarna yang telah terbukti secara saintifik mempunyai potensi alahan. Selain itu, semua barangan yang diuji mesti mempunyai nilai pH mesra kulit dan ketahanan warna yang baik. Semakan semasa kriteria ujian boleh didapati di laman web rasmi.^[1]

Ujian kawalan

Untuk mengesahkan pematuhan dengan nilai had yang ditetapkan, Persatuan Oeko-Tex menjalankan pemeriksaan produk tahunan sekurang-kurangnya 15% daripada semua sijil Oeko-Tex yang dikeluarkan.

Ujian kawalan termasuk

1. pengesahan dokumen yang disediakan
2. ujian makmal ke atas bahan sampel yang disediakan
3. Ujian makmal ke atas barangan bertanda Oeko-Tex yang terdapat di kedai-kedai
4. ujian makmal ke atas sampel produk rawak yang diambil tanpa notis daripada syarikat bertauliah

Selain itu, juruaudit bebas memeriksa keadaan pengeluaran di syarikat yang disahkan semasa lawatan tapak.

Kebarangkalian dan kesedaran

Oeko-Tex Standard 100 ialah label produk untuk tekstil yang diuji bagi bahan berbahaya dengan penyebaran terbesar di seluruh dunia. Lebih daripada 8,500 pengeluar di lebih 80 negara kini mengambil bahagian dalam pensijilan Oeko-Tex (sehingga 12/2009). Sehingga kini, Persatuan Oeko-Tex telah mengeluarkan lebih 100,000 sijil untuk produk tekstil dari semua peringkat pengeluaran (sehingga 12/2009).

Menurut tinjauan pengguna oleh GfK pada tahun 2006, label ‘Confidence in Textiles’ mempunyai tahap kesedaran pelanggan yang disokong melebihi 46% di Jerman. Satu tinjauan pengguna oleh BBE Retail Experts yang dijalankan di tujuh negara Eropah (Austria, Switzerland, Perancis, Itali, Sepanyol, Portugal, Belanda) pada tahun 2008 mendapati tahap kesedaran purata sebanyak 42% untuk label Oeko-Tex.

Oeko-Tex Standard 1000

Sebagai pelengkap kepada pensijilan produk mengikut Piawaian Oeko-Tex 100, Piawaian Oeko-Tex 1000, yang diperkenalkan pada tahun 1995, adalah sistem pensijilan untuk tapak pengeluaran mesra alam dalam industri tekstil dan pakaian. Tujuannya adalah untuk menguji dan mengesahkan keadaan pengeluaran di tapak pengeluaran tekstil tertentu. Pengesahan dijalankan oleh pemeriksa bebas daripada salah satu daripada 14 institut ahli ‘Oeko-Tex International – Persatuan Penilaian Tekstil Mesra Alam’. Sijil itu sah selama tiga tahun dan perlu diperbaharui secara berkala.

Objektif

Prinsip panduan pensijilan menurut Oeko-Tex Standard 1000 bukan pengoptimuman sekali sahaja bagi langkah-langkah alam sekitar, tetapi peningkatan berterusan prestasi alam sekitar secara keseluruhan dalam sesebuah syarikat.

Prasyarat

Prasyarat untuk pensijilan kemudahan pengeluaran ialah pengenalan sistem pengurusan alam sekitar di mana sistem sedia ada seperti ISO 14001 atau EMAS boleh diambil kira sepenuhnya untuk pensijilan mengikut Piawaian Oeko-Tex 1000.

Kriteria ujian

Kriteria ujian Oeko-Tex Standard 1000 merangkumi, antara lain:

1. Pengecualian teknologi, bahan kimia dan bahan bantu yang membahayakan alam sekitar (contohnya larangan pemutih klorin)
2. pematuhan kepada nilai panduan untuk rawatan air sisa dan udara ekzos
3. Penggunaan sumber tenaga secara jimat
4. pencegahan pencemaran bunyi dan habuk

Selain itu, piawaian ini menetapkan pematuhan kepada kriteria sosial seperti keperluan minimum tertentu untuk keselamatan tempat kerja, larangan terhadap buruh kanak-kanak/diskriminasi/buruh paksa atau waktu kerja/cuti/gaji yang mencukupi.

Oeko-Tex Standard 100plus

Jika sesebuah syarikat memenuhi keperluan Oeko-Tex Standard 1000, iaitu terdapat kemudahan pengeluaran mesra alam yang diaudit dan produk-produk tersebut telah berjaya diuji bagi bahan berbahaya mengikut Oeko-Tex Standard 100, maka produk-produk ini boleh dilabelkan dengan Oeko-Tex Standard 100plus. Ini bermakna produk-produk tersebut telah diuji bagi bahan berbahaya dan dihasilkan secara mesra alam serta boleh diterima dari segi sosial. Bagaimanapun, satu lagi prasyarat untuk ini ialah seluruh rantaian pengeluaran – iaitu semua kemudahan pengeluaran yang terlibat dalam pembuatan sesuatu produk – disahkan mesra alam mengikut Oeko-Tex Standard 1000.

Pautan asal:https://en.wikipedia.org/wiki/Oeko-tex_standard