Norma Oeko-Tex Standard 100

Norma Oeko-Tex Standard 100 lub Norma Öko-Tex Standard 100 (czasami błędnie pisane) Oktex) to niezależny system testowania i certyfikacji produktów tekstylnych na wszystkich etapach produkcji (włókna, przędza, tkaniny, gotowe produkty końcowe, w tym akcesoria) w całym łańcuchu wartości tekstyliów.

Oznaczenie ‘Confidence in Textiles’ związane z normą Oeko-Tex Standard 100 (tekstylia przebadane pod kątem substancji szkodliwych) jest uzupełnione certyfikatem ekologicznych zakładów produkcyjnych zgodnie z normą Oeko-Tex Standard 1000 oraz oznaczeniem produktowym Oeko-Tex Standard 100plus dla produktów przebadanych pod kątem substancji szkodliwych, pochodzących z ekologicznej produkcji.

Został opracowany w 1992 roku.

Organizacja

Globalny standard został wydany przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Badań i Testów w Dziedzinie Ekologii Tekstylnej (Oeko-Tex) z siedzibą w Zurychu (Szwajcaria). Obecnie obejmuje on 15 neutralnych instytutów badawczych i testujących w Europie i Japonii, posiadających biura kontaktowe w ponad 60 krajach na całym świecie. Międzynarodowy, znormalizowany katalog kryteriów dotyczących testowania substancji szkodliwych jest regularnie modyfikowany i rozszerzany.

Norma Oeko-Tex Standard 100

Wyjaśnienie

OEKO-TEX® Standard 100 to niezależny system testowania i certyfikacji surowców tekstylnych, produktów pośrednich i końcowych na wszystkich etapach produkcji. Przykłady produktów kwalifikujących się do certyfikacji: surowe i barwione/wykończone przędze, surowe i barwione/wykończone tkaniny i dzianiny, gotowe artykuły (wszelkiego rodzaju odzież, tekstylia domowe i gospodarstwa domowego, bielizna pościelowa, artykuły frotte, zabawki tekstylne i inne).

Kryteria

Badania na obecność substancji szkodliwych obejmują:

nielegalne substancje substancje regulowane prawnie substancje chemiczne uznane za szkodliwe (ale nie regulowane prawnie) oraz parametry dotyczące opieki zdrowotnej. W ujęciu całościowym wymagania te wyraźnie wykraczają poza obowiązujące przepisy krajowe.

Testy laboratoryjne i klasy produktów

Testy OEKO-TEX® na obecność substancji szkodliwych zawsze koncentrują się na faktycznym zastosowaniu tekstylia. Im intensywniejszy kontakt produktu ze skórą, tym bardziej rygorystyczne są wymagania ekologiczne, które musi spełniać.

W związku z tym istnieją cztery klasy produktów:

Klasa produktów I: Wyroby tekstylne dla niemowląt i małych dzieci do 3 lat (odzież, zabawki, pościel, wyroby frotte itp.) Klasa produktów II: Wyroby tekstylne noszone bezpośrednio na skórze (bielizna, pościel, koszulki itp.) Klasa produktów III: Wyroby tekstylne noszone na skórze (kurtki, płaszcze itp.) Klasa produktów IV: Materiały wyposażenia wnętrz (zasłony, obrusy, materiały tapicerskie itp.) Certyfikacja

Warunkiem certyfikacji wyrobów tekstylnych zgodnie z normą OEKO-TEX® Standard 100 jest spełnienie wymaganych kryteriów przez wszystkie elementy produktu bez wyjątku – oznacza to, że oprócz materiału zewnętrznego muszą one spełniać te kryteria również nici do szycia, podszewki, nadruki itp., a także dodatki nietekstylne, takie jak guziki, zamki błyskawiczne, nity itp.

Cel

Norma Oeko-Tex Standard 100 została wprowadzona przez Instytut Hohenstein oraz Instytut Ekologii, Technologii i Innowacji ÖTI (Wiedeń/Austria) w 1992 roku. Celem było uświadomienie konsumentom, że produkty tekstylne pochodzące z konwencjonalnej produkcji zostały poddane laboratoryjnym testom na obecność substancji szkodliwych, poprzez zastosowanie odpowiedniej etykiety (‘Zaufanie do tekstyliów’). Tekstylia opatrzone tym znakiem mają potwierdzoną zawartość niektórych szkodliwych substancji poniżej ustalonych wartości granicznych.

Jednocześnie wprowadzenie normy ustanowiło globalnie znormalizowany system zapewnienia jakości dla producentów i sprzedawców detalicznych, aby uwzględnić malejący zakres produkcji pionowej w poszczególnych zakładach przemysłu tekstylnego i odzieżowego oraz zrekompensować regionalne różnice w standardach oceny potencjalnego ryzyka związanego z substancjami szkodliwymi. Wykorzystanie certyfikatu Oeko-Tex dokumentuje zatem zgodność z jakością ekologiczną dla kolejnych etapów produkcji i konsumentów końcowych.

Wymagania wstępne

Produkty tekstylne mogą uzyskać certyfikat Oeko-Tex Standard 100 tylko wtedy, gdy wszystkie ich elementy spełniają wymagane kryteria – w przypadku odzieży mogą to być oprócz materiału wierzchniego np. nici, nadruki, guziki/zamki błyskawiczne/zatrzaski lub inne elementy dodatkowe. Zakres i wymagania testów Oeko-Tex dotyczących substancji szkodliwych zależą od przeznaczenia produktu tekstylnego – im intensywniejszy kontakt ze skórą, tym bardziej rygorystyczne są wartości graniczne, których nie można przekroczyć. Istnieją cztery kategorie produktów: 1. I – Artykuły dla niemowląt i małych dzieci (do 36 miesiąca życia) 2. II – Artykuły mające bezpośredni, długotrwały lub rozległy kontakt ze skórą 3. III – Tekstylia bez kontaktu ze skórą lub mające niewielki kontakt ze skórą 4. IV – Materiały wyposażenia wnętrz (do celów dekoracyjnych)

Po pomyślnym zakończeniu badań laboratoryjnych i podpisaniu deklaracji zgodności producent otrzymuje certyfikat Oeko-Tex dla swojego produktu, który jest ważny przez rok. Po powtórnym badaniu istniejące certyfikaty mogą zostać przedłużone na okres jednego roku w każdym przypadku.

Kryteria testowe

Kryteria testowe i wartości graniczne, na których opierają się testy Oeko-Tex dotyczące substancji szkodliwych, są obowiązujące na całym świecie i co roku są modyfikowane i rozszerzane. Parametry testowe obejmują: 1. substancje zakazane przez prawo 2. substancje regulowane przez prawo 3. substancje uznane za szkodliwe dla zdrowia, które nie zostały jeszcze wyraźnie uregulowane przez prawo 4. parametry dotyczące ochrony zdrowia

Produkty tekstylne są testowane m.in. pod kątem zawartości formaldehydu, pestycydów, ekstrahowalnych metali ciężkich, nośników chloroorganicznych, a także środków konserwujących, takich jak tetra- i pentachlorofenol. Tekstylia są również sprawdzane pod kątem zawartości (zakazanych prawnie) rakotwórczych amin MAK pochodzących ze specjalnych barwników azowych, a także barwników, które mają naukowo udowodniony potencjał alergizujący. Ponadto wszystkie badane produkty muszą mieć wartość pH przyjazną dla skóry i dobrą trwałość koloru. Aktualna wersja kryteriów testowych jest dostępna na oficjalnej stronie internetowej.^[1]

Testy kontrolne

W celu sprawdzenia zgodności z wymaganymi wartościami granicznymi Stowarzyszenie Oeko-Tex przeprowadza coroczne kontrole produktów w zakresie co najmniej 15% wszystkich wydanych certyfikatów Oeko-Tex.

Testy kontrolne obejmują

1. weryfikacja dostarczonych dokumentów
2. badania laboratoryjne dostarczonych próbek materiałów
3. badania laboratoryjne produktów z certyfikatem Oeko-Tex dostępnych w sklepach
4. badania laboratoryjne losowych próbek produktów, które są pobierane bez uprzedzenia od certyfikowanych przedsiębiorstw

Ponadto niezależni audytorzy sprawdzają warunki produkcji w certyfikowanych przedsiębiorstwach podczas wizyt na miejscu.

Częstość występowania i świadomość

Oeko-Tex Standard 100 to znak jakości przyznawany wyrobom tekstylnym, które zostały przebadane pod kątem obecności substancji szkodliwych. Jest to najpopularniejszy znak jakości na świecie. Obecnie ponad 8500 producentów z ponad 80 krajów uczestniczy w certyfikacji Oeko-Tex (stan na grudzień 2009 r.). Do tej pory Stowarzyszenie Oeko-Tex wydało ponad 100 000 certyfikatów dla produktów tekstylnych na wszystkich etapach produkcji (stan na 12/2009).

Według badania konsumenckiego przeprowadzonego przez GfK w 2006 r. poziom świadomości klientów na temat znaku ‘Confidence in Textiles’ wynosi ponad 46% w Niemczech. Badanie konsumenckie przeprowadzone przez BBE Retail Experts w siedmiu krajach europejskich (Austria, Szwajcaria, Francja, Włochy, Hiszpania, Portugalia, Holandia) w 2008 r. wykazało średni poziom świadomości znaku Oeko-Tex wynoszący 42%.

Norma Oeko-Tex Standard 1000

Jako uzupełnienie certyfikacji produktów zgodnie z normą Oeko-Tex Standard 100, norma Oeko-Tex Standard 1000, wprowadzona w 1995 roku, stanowi system certyfikacji przyjaznych dla środowiska zakładów produkcyjnych w przemyśle tekstylnym i odzieżowym. Celem jest badanie i certyfikacja warunków produkcji w danym zakładzie produkcyjnym. Weryfikacja jest przeprowadzana przez niezależnych audytorów z jednej z 14 instytucji członkowskich ‘Oeko-Tex International – Stowarzyszenia ds. Oceny Tekstyliów Przyjaznych dla Środowiska’. Certyfikat jest ważny przez trzy lata i musi być regularnie odnawiany.

Cel

Podstawową zasadą certyfikacji zgodnie z normą Oeko-Tex Standard 1000 nie jest jednorazowa optymalizacja środków ochrony środowiska, ale raczej stała poprawa ogólnej efektywności środowiskowej w przedsiębiorstwie.

Wymagania wstępne

Warunkiem wstępnym certyfikacji zakładu produkcyjnego jest również wdrożenie systemu zarządzania środowiskowego, w którym istniejące już systemy, takie jak ISO 14001 lub EMAS, mogą być w pełni uwzględnione przy certyfikacji zgodnie z normą Oeko-Tex Standard 1000.

Kryteria testowe

Kryteria testowe normy Oeko-Tex Standard 1000 obejmują między innymi:

1. wykluczenie technologii, chemikaliów i materiałów pomocniczych szkodliwych dla środowiska (np. zakaz stosowania wybielaczy chlorowych)
2. zgodność z wartościami orientacyjnymi dla oczyszczania ścieków i powietrza wywiewanego
3. oszczędne wykorzystanie zasobów energetycznych
4. uniknięcie zanieczyszczenia hałasem i pyłem

Ponadto norma wymaga zgodności z kryteriami społecznymi, takimi jak określone minimalne wymagania dotyczące bezpieczeństwa w miejscu pracy, zakaz pracy dzieci/dyskryminacji/pracy przymusowej lub odpowiednie godziny pracy/urlopy/wynagrodzenia.

Norma Oeko-Tex Standard 100plus

Jeśli firma spełnia wymagania normy Oeko-Tex Standard 1000, tzn. posiada certyfikowany zakład produkcyjny przyjazny dla środowiska, a produkty zostały pomyślnie przetestowane pod kątem substancji szkodliwych zgodnie z normą Oeko-Tex Standard 100, wówczas produkty te mogą być oznaczone certyfikatem Oeko-Tex Standard 100plus. Oznacza to, że zostały one przetestowane pod kątem substancji szkodliwych i wyprodukowane w sposób przyjazny dla środowiska i społecznie akceptowalny. Kolejnym warunkiem jest jednak to, aby cały łańcuch produkcyjny – tj. wszystkie zakłady produkcyjne zaangażowane w wytwarzanie produktu – posiadały certyfikat zgodności z normą Oeko-Tex Standard 1000.

Oryginalny link:https://en.wikipedia.org/wiki/Oeko-tex_standard